راهنمای خرید چکمه‌های بیوشیمیایی: نحوه انتخاب برای کارخانجات شیمیایی، آزمایشگاه‌ها، کنترل بیماری‌های همه‌گیر و پالایش فاضلاب

در کارخانه‌های شیمیایی، آزمایشگاه‌های زیستی، مکان‌های کنترل بیماری‌های همه‌گیر و تصفیه‌خانه‌های فاضلاب، کارگران با گِل و آب عادی روبرو نیستند. آنها با اسیدهای قوی، قلیای‌های قوی، ویروس‌ها، باکتری‌ها و حلال‌های سمی مواجه هستند. کفش‌های عادی بارانی یا کفش‌های ایمنی کارخانه یا از سوی مواد شیمیایی خورد می‌شوند یا نمی‌توانند جلوی ورود میکروب‌ها را بگیرند. بنابراینچکمه‌های بیوشیمیاییآنها فقط تجهیزات ایمنی معمولی نیستند. آنها آخرین مانع علیه خطرات شیمیایی و زیستی هستند. این راهنمای ما به شما می‌گوید چگونه بر اساس کار خود انتخاب کنید، چه ویژگی‌های کلیدی باید به دنبال آن باشید، چه ارتفاعی از جفت لازم دارید، چه مدارک ایمنی باید بررسی کنید، چگونه اندازه‌ها را انتخاب کنید، چگونه به صورت انبوه خرید کنید و تفاوت بین جفت‌های پس‌پذیر و غیرپس‌پذیر چیست.

انتخاب بر اساس سناریو: چهار محیط معمولی، نیازهای متفاوت

کارگاه‌ها و آزمایشگاه‌های شیمیایی اغلب حاوی اسیدهای قوی مانند اسید سولفوریک، اسید هیدروفلوریک و محلول‌های آلی هستند. وقتی برای این مکان‌ها کفش محافظ انتخاب می‌کنید، باید به مقاومت در برابر اسید/قلوی و مقاومت در برابر نفوذ توجه کنید. لازم است که گونهٔ لاستیک برای مواد شیمیایی خاص و شدت آن‌ها طراحی شده باشد، نه فقط برچسب «مقاومت در برابر مواد شیمیایی» غیر مشخص. در مکان‌های کنترل و پاک‌سازی همه‌گیری‌ها، خطرات اصلی شامل ویروس‌ها، باکتری‌ها و مواد ضدعفونی‌کننده است. بنابراین کفش‌ها باید دارای مجوز حفاظت زیستی باشند، مانند استاندارد ASTM F1671 برای مقاومت در برابر نفوذ ویروس‌ها. همچنین باید مقاومت در برابر مواد ضدعفونی‌کننده‌های مبتنی بر کلر، اسید پرا‌آسیتیک و سایر مواد تمیزکننده‌های قوی را داشته باشند. در تصفیه‌خانه‌های فاضلاب، خطرات متنوع است: گازهای خورنده (مانند هیدروژن سولفید)، میکروب‌های موجود در لجن و تکه‌های تیز و زباله‌های مختلف. بنابراین کفش‌ها باید دارای مقاومت در برابر مواد شیمیایی، مقاومت در برابر سوراخ‌شدن، مقاومت در برابر لغزش و مقاومت در برابر نفوذ باشند. کفش بلند، بدون جوش و کاملاً از لاستیک ساخته‌شده، بهترین گزینه است.

پارامترهای اصلی برای بررسی: مقاومت در برابر اسید/قلوی، مقاومت در برابر نفوذ، محافظت از ضربه و محافظت از سوراخ شدن

همه‌ی این چهار مورد بسیار مهم هستند. برای مقاومت در برابر اسید و قلیایی، به دنبال داده‌های آزمایشگاهی مشخص باشید. این به معنای این است که چه مدت بوت می‌تواند در مواد شیمیایی با غلظت بیش از 30٪ بماند بدون اینکه منبسط شود، نرم شود یا شکسته شود. مقاومت در برابر نفوذ به این معنی است که هم مایعات و هم گازها نمی‌توانند از آن عبور کنند، حتی از جمله بخارهای خطرناکی که مولکول‌های ریزی هستند. سخت‌ترین آزمون‌ها از گازهای ردیاب یا نشانگرهای رادیواکتیو استفاده می‌کنند. محافظت در برابر ضربه و سوراخ شدن فقط در برخی بوت‌های بیوشیمیایی وجود ندارد، اما در محیط‌های کارخانه‌ای، مانند زمانی که در یک پالایشگاه شیمیایی نگهداری انجام می‌دهید یا با پسماندهای خطرناک سروکار دارید، لازم است. یک سرپای فولادی یا ترکیبی و یک پایه میانی ضد سوراخ شدنی از کِوِلار، از سقوط اشیاء و نیز نیزه‌های تیز محافظت می‌کنند.

انتخاب ارتفاع شفت: از میان پا تا زانو در برابر چکمه‌های بلند

چکمه‌های نیم‌پا (حدود 25 تا 30 سانتی‌متر ارتفاع) برای کار روی میز آزمایشگاه و در مواقع کوتاهی که ممکن است مایعات پاشیده شود، مناسب هستند. این چکمه‌ها راحت هستند و به راحتی پوشیده و برداشته می‌شوند و وزنشان نیز سبک‌تر است. چکمه‌های بلند (بالای 40 سانتی‌متر، تا ناحیه لگن) برای حادثه‌های بزرگ پخش مایعات، ایستادن در تالاب‌های مایع یا ورود به فضاهای تنگ مناسب هستند. در مکان‌های کنترل بیماری‌های همه‌گیر که زمین آن‌ها دارای آلودگی‌های مشهود است، چکمه‌های بلند نیز بهترین انتخاب هستند. کامل‌ترین چکمه‌های بیوشیمیایی با بسته‌بندی کامل می‌توانند به پا‌های لباس‌های محافظتی متصل شوند، که این موضوع یک سیستم کاملاً بسته را تشکیل می‌دهد.

استانداردهای اعتمادپذیر گواهینامه‌ها

کاغذهای ایمنی برای کفش‌های بیوشیمیایی بسیار سخت‌تر از کفش‌های معمولی کارخانه‌ای است. قوانین اروپا: EN 13832 (کفش‌های محافظ علیه مواد شیمیایی) با نوع 3، 2 یا 1 – به معنای مقاومت در برابر پاشش، مقاومت در برابر تماس طولانی و مقاومت در برابر غوطه‌وری کامل است. EN 14126 (لباس‌های محافظ علیه میکروب‌ها) دارای آزمون نفوذ ویروسی است. قوانین آمریکا: ASTM F1671 و F1670 (مقاومت در برابر میکروب‌های موجود در خون)؛ NFPA 1999 (کارهای اضطراری پزشکی). بنابراین هنگام خرید کفش برای کشور خود یا برای صادرات، همیشه از سازنده گزارش آزمایش‌های مربوط به این قوانین را بخواهید – نه فقط یک علامت غیر مشخص «CE».

توصیه‌های اندازه‌گیری و خرید انبوه

چکمه‌های بیوشیمیایی اغلب با جوراب‌های ضخیم یا در داخل چکمه‌های ایمنی دیگر استفاده می‌شوند. بنابراین باید یک تا نصف اندازه بزرگتر از اندازه عادی کفش خود سفارش دهید. وقتی آنها را امتحان می‌کنید، به‌صورت واقعی حرکات کاری را انجام دهید: زانو بزنید، پا را بلند کنید و برای مدت طولانی بایستید. برای سفارش‌های بزرگ، ابتدا نمونه‌ای برای کارکنان خط مقدمتان بگیرید تا یک هفته آن را امتحان کنند. به خوبی خم شدن مچ پا، مناسب بودن قسمت شانه و اینکه آیا این چکمه‌ها در طول استفاده طولانی باعث خراشیدن می‌شوند، را رصد کنید. همچنین به نحوه تمیز کردن آنها فکر کنید. چکمه‌های قابل استفاده مجدد باید تحمل بسیاری از شستشوها با مواد ضد عفونی کننده را بدون آسیب دیدن بپذیرند.

چکمه‌های بیوشیمیایی یکبار مصرف و چندبار مصرف

چکمه‌های بیوشیمیایی یکبار مصرف معمولاً از پلی‌اتیلن، EVA یا بافتنی روکش‌دار ساخته می‌شوند. این چکمه‌ها سبک، کم‌هزینه و برای کارهای کوتاه‌مدت، ذخیره‌های اضطراری یا ورود به مناطق کنترل‌شده‌ای که پس از یک بار استفاده چکمه‌ها را دور می‌اندازید، مناسب هستند. نواقص آنها مقاومت ضعیف در برابر سوراخ‌شدن، مقاومت پایین در برابر خوردگی و آسان پاره شدن است. چکمه‌های قابل استفاده مجدد از لاستیک ضخیم یا مواد لایه‌ای ساخته می‌شوند. این چکمه‌ها هزینه‌برتر هستند، اما محکم و طولانی‌مدت هستند و می‌توانند صدها بار تمیز شوند. آنها برای کارهای طولانی‌مدت، مناطق با خطر بالا و تیم‌های امداد و نجات ویژه مناسب هستند. این دو نوع چکمه جایگزین یکدیگر نیستند. بنابراین، براساس مدت زمان کار، میزان خطر و بودجه‌تان انتخاب کنید.وقتی از جفت‌های بیوشیمیایی انتخاب می‌کنید، در مورد امنیت و رعایت قوانین هیچ فضای مذاکره‌ای وجود ندارد. فقط به قیمت نگاه نکنید. جفت را با لیست مواد شیمیایی خود، سطح امنیت زیستی شما و مدت زمان کاری‌تان هماهنگ کنید. اگر برای مشخصات خود به کمک نیاز دارید یا اگر برای یک سفارش بزرگ به راه‌حلی سفارشی نیاز دارید، با ما به صورت مستقیم تماس بگیرید.