راهنمای خرید چکمه‌های گرم: نحوه انتخاب برای اوایل زمستان، سرما شدید و برف

وقتی زمستان می‌آید، افراد با پاهای سرد اولین کسی هستند که این موضوع را حس می‌کنند. اماچکمه‌های گرمدر بازار انواع مختلفی وجود دارد. برخی دارای لایه نازکی از پشم هستند، بنابراین وقتی دمای هوا کمتر از صفر درجه است، پاهای شما سرد می‌شود. برخی دیگر ضخیم و سنگین هستند، به طوری که پاهای شما بعد از چند قدم خسته می‌شود. اما انتخاب بوت‌های گرم سخت نیست. فقط باید به پنج مورد توجه کنید: محدوده دمایی، ارتفاع بوت، ویژگی‌های مهم، تناسب و نحوه استفاده شما از آنها.

انتخاب بر اساس دمای هوا: اوایل زمستان، سرما شدید، برف

زمستان اولیه (۰ تا ۱۰ درجه سانتیگراد) به عایق‌بندی بسیار ضخیم نیاز ندارد. ۲۰۰ تا ۴۰۰ گرم پرکننده گرم یا نئوپرن ۳ میلی‌متری کافی است. در این دامنه دما، افرادی که زیاد راه می‌روند ممکن است حتی عرق کنند، بنابراین یک بوت سبک بهتر از یک بوت سنگین است. می‌توانید بوت‌هایی را انتخاب کنید که با لایه‌های نازک یا موادی که هوا را از خود عبور می‌دهند، ساخته شده‌اند. سرماهای عمیق (مینوس ۱۰ تا صفر درجه سانتیگراد) به ۶۰۰ تا ۸۰۰ گرم پرکننده گرم یا نئوپرن ۵ تا ۷ میلی‌متری نیاز دارد. وقتی سردی شدید است و باد و مرطوبی بالاست، بوت باید لایه‌ای بیرونی ضد باد و ضد آب داشته باشد. لایه‌های داخلی فلیس یا مخلوط ابریشم و پشم، گرما را به خوبی نگه می‌دارند. برای برف (مینوس ۲۰ درجه سانتیگراد و پایین‌تر) یا ایستادن طولانی روی یخ، به پرکننده گرم ۱۰۰۰ گرم یا بیشتر، یا نئوپرن ۹ میلی‌متری، یا حتی دو لایه عایق نیاز است. کف بوت باید ضخیم باشد و سرما را از زمین جلوگیری کند. قسمت بالای بوت باید بلند باشد تا برف نتواند وارد شود. اگر امکان دارد، بوتی را انتخاب کنید که لایه داخلی گرم آن را بتوانید بیرون بکشید، زیرا این نوع بوت‌ها به راحتی خشک می‌شوند.

ارتفاع قسمت پایه چکمه: کوتاه، نیم‌پا، بلند

شاخه‌ی کوتاه (در اطراف مچ پا) برای سفرهای شهری، رانندگی و کار دفتری مناسب است. مزایای آن: سبک، راحت در پوشیدن و خارج کردن، بزرگ و سنگین نیست. عیب آن: اگر برف عمیق‌تر از مچ پا باشد، داخل شده و قسمت گرم‌کننده‌اش کوچک است. شاخه‌ی میان‌پا (قسمت پایین ران) رایج‌ترین انتخاب است. برای پیاده‌روی روزمره، کارهای سبک بیرونی و بازی با بچه‌ها در برف مناسب است. هم گرمای کافی را فراهم می‌کند و هم حرکت را آسان می‌سازد، بیشتر برف را از داخل دور نگه می‌دارد و مانع راه رفتن نمی‌شود. شاخه‌ی بلند (نزدیک زانو) برای پیاده‌روی در برف، ماهی‌گیری روی یخ و کارهای جمع‌آوری برف مناسب است. بزرگترین مزیت آن این است که جلوی ورود برف را می‌گیرد و قسمت گرم‌کننده‌اش بزرگ‌تر است. عیوب آن: سنگین و کند در پوشیدن و خارج کردن است. بنابراین اگر فقط در روزهای برفی در شهر از چکمه استفاده می‌کنید، شاخه‌ی میان‌پا کافی است.

ویژگی‌های کلیدی مورد نظر: گرمایش، مقاومت در برابر آب و مقاومت در برابر لغزش

گرمایی از پرکننده و نحوه ساخت چکمه به دست می‌آید. الیاف مصنوعی مانند ثینسولات، ثینسولات 3M یا پریمالوفت در همان ضخامت، از پنبه معمولی گرم‌تر هستند و عرق را به خوبی دور می‌کنند. نئوپرن به تنهایی شما را گرم نگه می‌دارد، بنابراین نیازی به لایه‌ای اضافه نیست، اما هوای داخل آن را نمی‌گذارد. پوست گوسفند گرم‌ترین است، اما قیمت بالاتری دارد و وقتی مرطوب می‌شود به آرامی خشک می‌شود. محل اتصال کف و بخش بالایی چکمه نباید پل سردی داشته باشد؛ مثلاً قسمت‌های فلزی که حرارت را منتقل می‌کنند. مقاومت در برابر آب از لایه بیرونی و جوش‌ها ناشی می‌شود. نوبک یا چرم زربفت مقاوم در برابر آب نیازمند پوشش ضد آب است. چکمه‌های کاملاً لاستیکی یا نئوپرنی به تنهایی آب‌گریز هستند. جوش‌ها باید با نوار ضد آب یا با استفاده از گرما محکم شوند. مقاومت در برابر لغزش از طرح پایه و ترکیب لاستیک ناشی می‌شود. برای برف، پایه‌های عمیق و گسترده با الگوی زیگزاگ بهترین انتخاب هستند، و میخ‌های گیرده حتی بهتر هستند. برای یخ، نیازمند ترکیب لاستیکی ویژه‌ای هستید، مانند ویبرام آیس‌ترک. پایه‌های معمولی ضد لغزش هنوز هم روی یخ لغزنده می‌شوند.

مناسب‌تر برای جوراب‌های ضخیم

چکمه‌های گرم نباید دقیقاً با اندازه‌ی خودتان خریداری شوند. در زمستان، از جوراب‌های پشمی ضخیم استفاده می‌کنید و نوک پاها باید فضای کافی برای حرکت داشته باشند. بنابراین باید یک تا یک و نیم اندازه بزرگتر از اندازه‌ی عادی کفش خود را انتخاب کنید. وقتی آن‌ها را امتحان می‌کنید، ضخیم‌ترین جوراب‌های خود را بپوشید. با این حال که نوک پا به قسمت جلوی چکمه می‌رسد، باید بتوانید یک انگشت خود را پشت کالسیف پا بگذارید. همچنین باید فضای کافی برای ساق پا وجود داشته باشد تا زمانی که شلوارهای ضخیم یا دو لایه بپوشید، چکمه فشار ندهد. بسیاری از برند‌ها اندازه‌های وسیع یا بسیار وسیع دارند. بنابراین فقط به دلیل اینکه ظاهری رقیق‌تر داشته باشید، چکمه‌ای باریک انتخاب نکنید، زیرا جریان خون نامطلوب باعث سردتر شدن پاهای شما می‌شود.

لباس روزمره معمولی در برابر کفش‌های سردسیری شدید آزادانه

بوته‌های روزمره معمولی شبیه به بوته‌های بیابانی، بوته‌های چلسی یا بوته‌های سفید ساده هستند. رنگ‌های آنها سیاه، قهوه‌ای، خاکستری و قهوه‌ای روشن است، بنابراین با شلوار جین، شلوارهای معمولی و دامن‌ها هماهنگ می‌شوند. عایق‌بندی آنها متوسط (۳۰۰ تا ۶۰۰ گرم) است و کف آن تا حدودی ضد لغزش است اما نه به شدت. برای رفتن به محل کار، دریافت بسته‌ها، پیاده‌روی با سگ و رفتن به مرکز خرید مناسب هستند. بوته‌های مقاومت در هوای بسیار سرد، عملکرد را اولویت می‌دهند، بنابراین ظاهری سخت‌گیرانه دارند. رنگ‌های آنها سبز نظامی، کاموفلاژ و سیاه تمام‌عیار است. این بوته‌ها دارای شاخه بلند، کف خاردار عمیق، میخ‌های گیرنده و پوستهٔ کاملاً ضدآب از لاستیک هستند. عایق‌بندی آنها ۸۰۰ گرم یا بیشتر است و برخی از آنها میخ‌های قابل جداکردن دارند. برای پیاده‌روی در برف، ماهی‌گیری روی یخ، تمیزکردن برف و کارهای بیرونی مناسب هستند. ممکن است برای استفاده روزانه بزرگ به نظر برسند، اما در شرایط آب و هوای بد امنیت شما را تأمین می‌کنند.

وقتی چکمه‌های گرم را انتخاب می‌کنید، ابتدا به جایی که می‌روید، سردی آن و مدت زمان بودن شما در بیرون توجه کنید. فقط ضخیم‌ترین عایق را خرید نکنید، زیرا دامنه دمای مناسب است که شما را راحت نگه می‌دارد.